|
Strijd op de Schuttersheuvel
Geschreven door Tjalling Goedemoed
woensdag, 09 december 2009 22:05
|
 |
 |
 |
We moesten voor de beker aantreden tegen Sneek. Nadat Nick de alarmbellen had laten rinkelen, kwamen we –toch nog- goed bewapend naar de Schuttersheuvel.
De Schuttersheuvel ligt naast het kerkhofveld (22), veld zeg maar. Samen met Johan Lemstra, Piet Tuik en Ben Stenekes beklom ik de heuvel. Nadat ik jeugdspelers en anderen vermaakt had met de geweldige Stuurman-buitelaar mochten we aantreden tegen een aardig sterk Sneker viertal.
We moesten voor de beker aantreden tegen Sneek. Nadat Nick de alarmbellen had laten rinkelen, kwamen we –toch nog- goed bewapend naar de Schuttersheuvel.
De Schuttersheuvel ligt naast het kerkhofveld (22), veld zeg maar. Samen met Johan Lemstra, Piet Tuik en Ben Stenekes beklom ik de heuvel. Nadat ik jeugdspelers en anderen vermaakt had met de geweldige Stuurman-buitelaar mochten we aantreden tegen een aardig sterk Sneker viertal.
Bennie mocht op bord 4 de KVO van Gosse Harkema bestrijden, maar verliet onzeker zoekend, het rechte pad en liet zijn opponent ontsnappen.
Piet Tuiks flankaanval liep niet gesmeerd. Het kan niet altijd feest zijn tegen Kerst Hoekstra.
Johan Lemstra leek goede perspectieven te hebben tegen Marcel de Vries, die omsingeld werd met de beruchte podkowa, maar na een misrekening verzandde ook zijn partij in remise.
Toen zat ik nog tegen Jacob de Vries en had inmiddels een gewonnen positie bereikt. Om mijn teamgenoten, de Kosmos, en de toeschouwers te tarten, bestelde ik vast een rode wijn op de goede afloop! Oud-leerling Saskia Veltman, die zich onder de schare toeschouwers bevond, vroeg nog sarcastisch of deze bestelling niet wat voorbarig was hetgeen ik volmondig erkende.
“Discipline heb ik echter nooit gehad, Saskia,” verklaarde ik mij nader, nam een fikse teug, speelde de juiste zetten (al berekend) en nam de felicitaties in ontvangst. Ik liet Saskia nog even een afbeelding van de Hoogste persoonlijkheid Gods zien (En dat geloof je weer wel?”), waarna we goedgemutst richting Leeuwarden vertrokken. Maar goed dat ik tijdens de partij al wijn had besteld,want anders was ik dit pleziertje mooi misgelopen, zo rap vertrokken we. Parkerend bij ‘t Knooppunt zag ik de gezichten van Oege en Reinout achter het glas opdoemen. Ik betrad ons clubgebouw om de overwinning te vieren met meer wijn en meer composities.
Een van mijn laatste composities wil ik u niet onthouden.
Wit speelt wit wint!
Laatst aangepast ( donderdag, 10 december 2009 22:19 )
|
RSS feed Commentaar
Duurde wel een tijd voor ik hem zag.
