Een zwaar geharnast Huizum won de Moeder aller Oorlogen. De combattanten van De Oldehove stuitten op graniet. Teamleider Erwin Heslinga alias de Snotneus, had Katrinus Posthunus en Piet Bouma volledig gebrainwasht. Onze teamleider had besloten dat de kopmannen Leijenaar en Goedemoed op de onderste borden moesten worden geposteerd. Elke schijf die in de buurt van Kats of Piets troepen kwam werd genadeloos weggehakt. Het leek wel een tropisch oerwoud, zoveel hout sneuvelde… Toen Klaas-Hendrik al lang remise had gegeven, mocht ik in een 5 om 5 nog zwoegen voor de winst. Tevergeefs, ook de laatste strijder van De Oldehove wist niet door het Huizumer harnas heen te dringen. De Tank bleef nipt binnen de remisemarges. We kwamen op achterstand toen Johan Lemstra het klasseverschil met meester Van der Pal niet wist te overbruggen. Vanuit de opening waren er problemen en die namen alleen maar toe. René Wijpkema kwam ook te vroeg onder druk te staan tegen dikke Tjalling. Tjalling hing met zijn volle gewicht tegen schijf 27 aan, waarna Wippie vluchtte naar de rand. Een punt zou hij er niet aan overhouden. Onze teamleider Jan Algra was ook al een schijfje kwijtgeraakt tegen Jan Adema. Het zag er dus troosteloos uit. Dankzij onnavolgbare manoeuvres van Adema kreeg Jan nog een vol punt cadeau. Martens redde zich ook uit een schier hopeloze positie. Door een doorbraak ten koste van 3 schijven maakte hij soepel remise. Douwe Kootsra wist in een interessant opgezet duel Huizum-voorzitter Schotanus in moeilijkheden te brengen. Schotanus ontsnapte nog maar nipt met remise. De eerste partij die uit was, was Snotneus – Tuik, een salonremise. Bij 2 - 0 achter in winstpartijen mocht ik in het losgebroken pandemonium naar de winst speuren. Huizumers vonden het tijd om de overwinning te gaan vieren in de speelzaal… Daar heb je een kantine voor, heren. De slag is verloren. Huizum was het betere team in Tivoli. Een barrage met de Damcombinatie en Huizum volgt.