Aesopus, de grote Griekse verteller van fabels en verhalen als De haas en de schildpad, klaagt er 2600 jaar geleden al over dat men vaak imitatie toejuicht en het origineel afwijst. Voortdurend maakt een mens gebruik van bestaande kennis en borduurt daarop zelf geïnspireerd voort. Maar in het koor der gelovigen zijn er ook mensen die durven zweren dat wij slechts kennis kunnen aanboren die al in onszelf aanwezig is. Hoewel wij originaliteit hoogschatten, is namaak in bijvoorbeeld zeden en gewoonten, mode en supermarktproducten verankerd in onze westerse maatschappij. Toch is alles weer gerangschikt in een eigen spectrum. Ook bijna elke dampartij wijkt na verloop van tijd af in een eigen grillige koers en verkrijgt door de originaliteit van de spelers zijn eigen dynamiek. De dampartijen van onze teamleider Jan Algra en mijzelf gaan in de opening, weliswaar met verwisselde kleuren, even gelijk op. Merkwaardigerwijs geraken wij later beiden in vliegende tijdnood. Big John bestookt zijn wegglijdende tegenstander met een serie winnende krachtzetten terwijl hij en passant ook nog tijdig de benodigde vijftig zetten weet te halen. Dat laatste gelukt mijzelf met enige moeite (7 luttele seconden voor de laatste 5 zetten!) ook. In die fase mis ik echter wel een doorslaggevende slagzet die onze getalenteerde en uiterlijk onverstoorbare teamleider vanuit zijn ooghoeken nog wel even signaleert. Een belangrijk onderdeel bij creatief denken is natuurlijk het kiezen en de pulserende dammaterie tijdig weten los te laten, wil je niet op dwaalwegen raken. Alleen de echte ‘’ijskonijnen’’ en tijdnoodspecialisten weten nog wel eens een minder geroutineerde tegenstander over de kling te jagen. Inmiddels is ons team op achterstand geraakt door nederlagen van Piet Leijenaar en Reinout Sloot (tegen de sterke Danny Staal). Omdat de gebruikelijke overwinningen ditmaal niet op het bord komen, blijven we in deze wedstrijd voordurend achter de feiten aanhobbelen. Verdienstelijke remises tegen sterke spelers zijn er genoeg. Maar dan moet je de relatief zwakkeren wel weten te verslaan en dat kan ik mijzelf aanrekenen. Onze superstrateeg Tjalling Goedemoed komt na een fraaie partijopzet nog het dichtst bij de overwinning, maar Martijn de Jong weet alle valkuilen te omzeilen. Douwe Kootstra moet daarna na stevig tegenspartelen ook de vlag nog strijken. De Oldehove is nog niet veilig en bij een tegenvallend scenario kan er zelfs nog een pittig nacompetitietoetje volgen. Over veertien dagen wordt de befaamde slag aan de Potmarge uitgevochten tegen Huizum, dat het vege lijf al heeft gered. Dat wordt ongetwijfeld een prachtige damstrijd!