Qua beleving doet de dromerige en esthetische Shimamura, die in de intens liefhebbende geisha Komako zijn antipode ontmoet, denken aan dammers die het dagelijkse leven liever op het dambord uitspelen. Zijn het onze verdrongen ikken waardoor we als een magneet aangetrokken worden? Of speelt onze beleving en de entourage in de omgeving ook een rol bij de personen en de omstandigheden die soms als bij toverslag op ons pad verschijnen? Wie de indringende muziek van Sergio Bustos’ Los Piqueteros hoort galmen in een steeg tussen hoge gebouwen in Barcelona ervaart het beeld van galopperende huzaren die hun angst wegschreeuwen in een charge rechttoe rechtaan op het vijandelijke vuur. Zijn alle dammers diep in hun hart niet een beetje verknocht aan innerlijke spanningen om zichzelf en hun rijkgeschakeerde identiteit in de strijd te hervinden?
Sir Francis Bacon onderscheidde ooit al vier soorten dwalingen, onder andere dat onze wil en onze hartstochten ons verstand beïnvloeden en vertroebelen. De dammers voelen zich thuis in het Baarnse Odd Fellowhuis waarin ook een Rode Kruis post is gevestigd. Vandaag is inderdaad het uur der waarheid aangebroken want beide strijdende damclubs bivakkeren rond de rode streep. Met een knipoog naar Marcus Aurelius hangt ons damgeluk vandaag af van de kwaliteit van onze gedachten. Het verdekt opgestelde skelet dat zijn schaduw vooruit werpt, wordt slechts door een enkeling gesignaleerd. Een dammer die met enkele nullen is geconfronteerd dartelt iets minder onbezorgd over het speelveld en wordt in zijn geest vaak achtervolgd door irreële schaduwen. Het Sandeman-effect tovert een combinatie op het bord waar onze levensgenieter Hylke Dykstra met open ogen inloopt. Een herboren Klaas Leijenaar temt later op de middag de sterke Bor. Dreigend onheil kondigt zich soms aan in toevalligheden. Douwe Kootstra raakt eerst het spoor bijster in de Baarnse Sinterklaasdrukte en toert nog zoekend rond wanneer zijn teamgenoten in gewijde stilte naar hun stellingen turen. Onze ‘’Kuif’’ heeft niets met traditionele jaren-50 existentialisten op een Puch en staat stevig met beide benen op de grond. Vandaag staan de engelen bepaald niet aan zijn zijde en incasseert het Soester boegbeeld Bert Zwart de punten na een kleine miscalculatie. Het tij lijkt nog te keren met een fraaie overwinning van stilist Lemstra op Clasquin. Na een verdienstelijke remise van Oege Dijkstra tegen Van Dusseldorp, slagen Tjalling Goedemoed en Rene Wijpkema er niet in de vijandelijke stellingen voldoende te doen wankelen. Onze grote beer Jan Algra weet het ratingverschil met tegenstander Vogelenzang wel in de score tot uitdrukking te brengen. Bij 8-8 is het duidelijk dat we niet met de volle winst uit Baarn zullen vertrekken. Reinout Sloot en Piet Tuik zwoegen in inferieure stellingen voor reddende remises. Onze langste man weet vandaag niet boven zichzelf uit te stijgen in een stream of consciousness en kan zich ’s avonds bij Haje alleen troosten met een grote kop yoghurt. De Oldehove zint op betere tijden en moet op jacht naar wedstrijdpunten