Opluchtende zege na bizar foutenfestival 

9-12-2006: De Oldehove – Dokkum 11-9 

Hera slaat Lemstra met damblindheid

Al eeuwenlang richt de mens zich tot de goden. Of men volgt het zog van wereldleraren als Jezus, Boedda en Krishnamurti. Op zoek naar een goddelijke vonk met hoop op verlichting.

Ooit sloeg Hera de Thebaan Tiresias met blindheid. Later maakte Zeus hem tot ziener. Vandaag treft hemelvorstin Hera dammer Johan Lemstra met haar het lot. Het wachten is nu nog slechts op de komst van Zeus.

Weergoeroe Paulusma heeft geruchten van regen voorspeld. Een eenzame dammer peddelt door het laatste wegstervende licht op weg naar het Knooppunt. Hij laaft zich aan lome gedachten voordat de mentale strijd losbarst. Dokkum is een taaie angstgegner. In onderlinge Friese derby’s kent men elkaar van haver tot gort. Gaat dat aspect vandaag meespelen? Kan ik ditmaal wel langdurig de benodigde concentratie vasthouden?

Onze jeugdbrigade is als vanouds vroeg klaar. De sluwe Dokkumer reus Nuveld wint geforceerd van Geoffrey. Een kletterende naslag velt hem. Ook onze ruwe groeibriljant Wijnand Ankersmit speelt snel. Ergens raakt hij de regie kwijt tegen de oude Nicolai. Nauwkeurig spel brengt toch een dam en de gewenste puntendeling. Nick de la Fonteyne krijgt wel voordeel, maar deelt vroegtijdig de punten.

Avontuurlijke remises van Martens en Tuik leveren geen bonuspunten op.

Tegen vier uur velt Oege Dijkstra aan het eerste bord zijn opponent Jetze Hoogterp. De laatste behoudt weliswaar zijn verre voorpost, maar gaat tenonder aan de latente dreigingen (6-6). Steunpilaar Jan Algra maakt gehakt van Bloem. Sjoerd Koopman, onze andere topper, heeft vandaag wind mee. Dolend door de klotsende zee van ruimte in het eindspel wordt Dijkstra alsnog opgeknoopt (10-6).  Maar nog steeds lijken de taaie Dokkumers er met de halve buit vandoor te gaan.

Lemstra kan ondanks verwoede pogingen ditmaal zijn lot nog niet ontlopen (10-8).

Voorzitter Bob Nuijs lijkt in constante strijd met Vadertje Tijd verwikkeld. Vandaag lonken er na het vierde speeluur slechts windeieren in het lege nest. Huiverende toeschouwers vrezen even voor zijn leven en voor het definitieve einde van onze promotieaspiraties in 2006. Zover komt het niet. Onze vitale Bob recht zijn rug en volgt zijn eigen lange remisemars.

Het Oldehoveteam heeft de bronzen plek nog steeds in het vizier. Alleen het heilige vuur en de milde glimlach van Zeus kunnen ons langs de damgiganten uit Eibergen en Hoogeveen voeren.