De Oldehove Archief Seizoen 2006/2007 25-11-2006: Borne - De Oldehove 12 - 8
 

Advertenties
25-11-2006: Borne - De Oldehove 12 - 8
Geschreven door Piet Tuik   
woensdag, 17 december 2008 18:13
PDF Print

Incasseren en weer opkrabbelen 

25-11-2006: Borne - De Oldehove  12 - 8 

De Oldehove verliest vooral van zichzelf


Helden als Ivanhoe, Lancelot en Floris zijn vage overblijfselen van vervlogen ridderidealen uit vroegere tijden. Jongere zoons van edelen die geen land erfden, kozen voor een avontuurlijk bestaan van strijd en spanning. Wat zij zochten was minder een ideaal en veel meer de zoektocht naar zichzelf en hun sluimerende capaciteiten. De kunst van concentratie op bepaalde momenten en wanneer de adrenaline door de aderen jaagt op het juiste moment toe te slaan. Strijd herbergt daarnaast ook de kans op verlies en de noodzaak weer overeind te krabbelen. Mentaliteit tonen en weerbaar worden in tijden van tegenslag; dat vormt mannen tot helden.
Rusteloos op zoek naar wapenfeiten in de woelige allerdaagse wereld. Want tegenwoordig ondergaan jongemannen niet langer initiatieriten zoals die bij inheemse volkeren nog wel voorkwamen. Wie brengt er nog een nacht geheel alleen in een bos door temidden van de stilte en de onbekende geluiden die een twijfelende geest kunnen verlammen? Juist mannen die de sluimerende demonen in zichzelf ruimte durven te gunnen kunnen zichzelf mettertijd omvormen tot evenwichtige individuen met vertrouwen. 
Succes vliegt ons aan en een nederlaag bedreigt ons zelfrespect. Het vernis van vertrouwen kan wegsmelten in knagende zelftwijfel en zwart/wit-denken dat winnaars van losers onderscheidt. Sublimeren de dammers van De Oldehove ook hun gevoelens in de zaterdagse strijd op het honderd ruitenbord?
Het kleine baptistengebouw de Fontein ligt in een moderne woonwijk en mist zowel sfeer als geuren die soms zo kenmerkend zijn voor oudere gebouwen. Het modale damteam van Borne leunt vooral op werklust en de inbreng van twee talentvolle jonge spelers.
Geoffrey de la Fonteyne raakt te snel het spoor bijster, verliest materiaal en zijn partij. Gelukkig is Martens Martens weer ouderwets op dreef. Met een combinatie dwingt hij schijfwinst af en na enig tegengespartel incasseert Marten opnieuw twee winstpunten.
Wijnand Ankersmit speelt een goede positiepartij, die na een dambinatie uitmondt in een voordelig 4 om 3 eindspel. Dan vergt de winstvoering vooral het nodige denkwerk. Ons talent kiest echter voor de snelweg en het wordt nog remise.
De oudere garde faalt vandaag. Piet Tuik staat in het middenspel vorstelijk. Hij mist een veelbelovende variant en dan keert het tij zich tegen zijn verzwakte korte vleugel. Een blunder op klaarlichte dag betekent onmiddellijk verlies (3-5). Bob Nuys verzuimt tijdig het strategische veld 27 onder controle te brengen. Gecombineerd met zijn spreekwoordelijke tijdnood is dit een brug te ver voor behoud van zijn stand (3-7).
Het ziet er somber uit. Deze tegenvallers rijgen zich aaneen tot onverwacht wedstrijdverlies omdat een deel van onze kannonnen vandaag hapert. Oege Dijkstra en Sjoerd Koopman hebben te weinig voordeel om dit in het eindspel te verzilveren.
Nick de la Fonteyne vecht een ingewikkeld duel uit en mist daarbij de winst. In het nadelige eindspel slaagt hij er niet in om de remise, een drievoudig offer met tussenloop, te vinden. De strijd is dan beslecht. Jan Algra stopt de gevaarlijke Hin Wong keurig af en strateeg Johan Lemstra wint zijn partij op indrukwekkend wijze.
Het verjongde De Oldehove is nu afhankelijk geworden van de grillen van andere clubs. Alleen een wonder kan ons nog promotie bezorgen.